Stanisław Pigoń


Stanisław Pigoń, ur. w roku 1885 w Komborni koło Krosna, ukończył gimnazjum w Jaśle, zdał maturę w roku 1906. Wychowanek Uniwersytetu Jagielońskiego stał się wkrótce znanym historykiem literatury polskiej i filologiem-edytorem. Był profesorem Uniwersytetu w Wilnie, a w latach 1926-1928 jego rektorem. Od roku 1931 objął stanowisko profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Więzień obozu koncentracyjnego Oranienburg-Sachsenhausen, brał następnie udział w Tajnym Nauczaniu akademickim w Krakowie; od roku 1945 jest profesorem UJ, członkiem PAU i PAN. Laureat państwowej nagrody naukowej I stopnia (1956). Głównym przedmiotem zainteresowań naukowych są dzieje piśmiennictwa polskiego XIX i początku XX wieku. Dorobek obejmuje studia monograficzne, rozprawy i szkice historyczno-literackie. Olbrzymią bibliografię jego prac zawiera wydana w Krakowie w 1961 roku "Księga pamiątkowa ku czci Stanisława Pigonia". Pamiętnik "Z komborni w świat" w rozdziale: Lata szkolne obrazuje pobyt autora w gimnazjum jasielskim. W roku 1965 otrzymuje honorowe obywatelstwo miasta Jasła w okresie obchodów 600-lecia miasta.

W roku 1932, na zaproszenie Gimnazjum w Jaśle, wygłasza tu odczyt.

Stanisław Pigoń - Wikipedia